Saturday, 18 November 2017

Για τον «Άρχοντα» της Εύης Ρούτουλα

Ο «Άρχοντας της Μεσογείου» είναι το πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο της φίλης συγγραφέως Εύης Ρούτουλα. Όταν το είχα ευγνωμόνως παραλάβει, πριν από λίγους μήνες, είχα κάνει ένα σχετικό αφιέρωμα στο παρόν ιστολόγιο. Τώρα, έχοντας ολοκληρώσει τη μελέτη του, θα ήθελα να αναφέρω λίγα λόγια γι’ αυτό, χωρίς να διεκδικώ δάφνες κριτικού τέχνης.


Το βιβλίο διαβάζεται ιδιαίτερα ευχάριστα. Για μένα, που μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια, ήταν ιδιαίτερα απολαυστικό να μεταφέρομαι από κεφάλαιο σε κεφάλαιο σε ένα άλλο μέρος του πλανήτη. Περνά κανείς από τρεις ηπείρους και όχι απλά επισκέπτεται τόπους, πόλεις, περιοχές, αλλά βιώνει, μαζί με τους πρωταγωνιστές, σπουδαία ιστορικά γεγονότα. Η γραφίδα της Εύης, με την ιδιαίτερη γλαφυρότητα, αλλά και την επιστημοσύνη και την ιστορικότητα, που τη διακρίνει, προσελκύει τον αναγνώστη / μελετητή να συμμετάσχει στη δράση, στη συ-ζήτηση της αλήθειας, στην εμπειρία των γεγονότων. Οπότε ως εκ τούτου αναπτύσσεται στον αναγνώστη η σφοδρή επιθυμία να θέλει να συνεχίσει την εμπειρική βίωση των σκηνών που διαδραματίζονται στο βιβλίο και να μην μπορεί να το αφήσει πριν να ολοκληρώσει τουλάχιστον το κεφάλαιο.


Οι πόλεις και οι περιοχές που αναφέρονται στο πόνημα είναι πολύ προσωπικές για τον γράφοντα, μου λένε κάτι ιδιαίτερο και μοναδικό, με αφορούν ατομικά. Κι αυτό βέβαια έχει να κάνει με εμένα ως πρόσωπο, αλλά επίσης με εμένα ως Έλληνα και Ορθόδοξο. Αξίζει φυσικά να αναφερθεί επίσης πως η όλη δράση και το «σενάριο» του βιβλίου περιστρέφεται γύρω από ένα ιερό αντικείμενο, κι αυτό μου προσέλκυσε προσωπικά το ενδιαφέρον, αφού αυτό είναι ένα βασικό ιερό και μυστηριακό στοιχείο της δικής μου ιστορίας και πορείας στην επίγεια ζωή.


Το βιβλίο αυτό αισθάνομαι πως μπορώ να το συστήσω ανεπιφύλακτα σε όλους όσους κρατούν ακόμα τη διάθεση και την κουλτούρα της ανάγνωσης βιβλίων. Όλοι μας βέβαια ζούμε στη «γρήγορη» εποχή μας, όπου όλο το παιχνίδι της ζωής εκτυλίσσεται γύρω από το διαδίκτυο, ο λόγος μας έχει καταντήσει να είναι σύντομος και τεχνικός, τα μηνύματά μας έχουν αποκτήσει κώδικα επικοινωνίας και τα συναισθήματά μας περιγράφονται όχι από πλούτο λέξεων αλλά από μικρά συμβολάκια του κινητού τηλεφώνου. Για εκείνους που παραμένουν ακόμα ρομαντικοί και αξιολογούν τον γραπτό λόγο με τον παραδοσιακό τρόπο, εκτιμώντας ανάλογα τον αγώνα και την προσφορά των συγγραφέων, το σύντομο κείμενο του δεύτερου και του τρίτου εικονιδίου της παρούσας ανάρτησης (που βρίσκονται στις σελίδες 121 και 122 του εν λόγω βιβλίου) πιστεύω πως θα τους μιλήσει στην καρδιά τους.

Εύγε Εύη! Και εις άλλα με υγεία!

Friday, 17 November 2017

Συναίσθημα και προσφορά

Γεγονός είναι ότι προ της προσφοράς προηγείται το συναίσθημα που μας καταβάλλει ψυχή και σώματι και μας προκαλεί να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας ό,τι είναι δυνατόν, οικονομική ή και εθελοντική εργασία. Δεν μπορεί να υπάρχει προσφορά παντοίου είδους χωρίς  την δημιουργία συναισθηματικής ερεθίσεως. 


Ένας ερεθισμός μπορεί να προέρχεται από πόνο από τον οποίο κάποιος να πάσχει σε σημείο αβάσταχτο. Εδώ η αγάπη μας για τον συνάνθρωπο μετατρέπεται σε πράξη βοηθείας προς θεραπεία του δεινοπαθούντος.

Άλλος ερεθισμός μπορεί να προέρχεται ίσως από κατάσταση λιμοκτονούντων  ανθρώπων. Έχων ως παράδειγμα μία οικογένεια με δύο ή και τρία παιδιά, της οποίας οι γονείς είναι άνεργοι. Η οικογένεια αυτή ευρίσκεται στο έλεος των ανθρώπων που προσφέρουν σιωπηλώς ό,τι είναι δυνατόν από το στέρημά των.

Γονείς κλαίνε γοερά γιατί έχασαν το μονάκριβο παιδί τους. Ποιός είναι εκείνος που μπορεί να αντισταθεί και να αρνηθεί να προσφέρει την παρηγοριά στους χαροκαμένους γονείς, απαλύνοντας τον αβάσταχτο πόνο τους.

Παιδιά με διάκριση στην μάθηση, αριστούχοι στο σχολείο, αλλά προερχόμενα από πάμπτωχες οικογένειες, παιδιά έτοιμα να προσφέρουν στην κοινωνία την ικανότητά τους σε γνώσεις. Ποιός είναι εκείνος που είναι οικονομικώς δυνατός να προσφέρει την βοήθειά του και την αρνείται.

Παιδιά στην εφηβική ηλικία γυρίζουν σαν αδέσποτα σκυλιά για να επιζήσουν εργαζόμενα ως πλανόδιοι πωλητές.  Τα παιδιά αυτά αντί να είναι μαθητές σε κάποιο σχολείο στερούνται την μάθηση. Αλλά λαχταρούν όμως τη μάθηση. Πρωτοβουλία μιας ομάδας εκπαιδευτικών επενόησαν και δημιούργησαν το νυκτερινό σχολείο στο οποίο πολλά παιδιά από αυτά σήμερα διαπρέπουν στην κοινωνία.

Ποιός μπορεί να μή συμετάσχει σε κάποια δυσκολία που παρουσιάζεται  σε συνάνθρωπό μας και συνειδητά να αποφεύγει την προσφορά του  απαλύνοντας τον πόνο του πάσχοντος;

Όλοι οι άνθρωποι από κάτι πάσχουμε, άλλος πολύ και άλλος λίγο. Δεν είναι ντροπή να ζητήσουμε την βοήθεια από τον πλησίον συνάνθρωπό μας.

Ευτυχείς είναι εκείνοι που μπορούν να προσφέρουν στους αδυνάτους, γιατί την εδώ προσφορά τους θα την λάβουν πολλαπλάσια όταν έλθουν σε συνάντηση με Αυτόν που είπε «ό,τι προσφέρατε στον δεινοπαθούντα συνανθρωπό σας, είναι το ίδιο σαν να το προσφέρατε σε  ΕΜΕΝΑ».

Νικόλαος Πούλιος
Ομότιμος Αρχιγραμματέας Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β.

Thursday, 16 November 2017

Σαράντα μέρες αντάμα

Δύο πτυχές για τις ψυχές, ζώντων, κεκοιμημένων!
Ονόματα που καρτερούν δακρύρροα γραμμένων!
Χριστός γεννάται, ψάλλετε λαοί και ανυμνείτε!
Σαράντα ειν οι Λειτουργιές! Όλοι αναπαυθείτε! (Ν.Σκ.)


Αντρείεψε ο καιρός σε μήνα Αρχαγγελίτη! Ο Αη Γιάννης ο Χρυσόστομος που καρτέραγε απ’ του Σταυρού την μέρα εξαιρέτως να μνημονευθεί, εόρτασε ξανά και αυτός! Το έρχου και ίδε του Αγίου Αποστόλου ακούστηκε σαν σάλπισμα  εναρκτήριο!

Άφθαρτο χέρι ευλογεί, στόμα Χρυσό μιλάει!
Έρχου και ίδε Φίλιππος λέει και ακολουθάει!

Την επαύριον του Αγίου Φιλίππου, του Αη Φιλίππου την άλλη μέρα που λέει και ο φιλόθεος λαός μας, (Ναι, όσο κι αν κάποιοι με σύστημα και σπουδή, λυσσαλέα πασχίζουν να τον …πιστοποιήσουν ως φιλήδονο, εμείς πεισματικά θα τον προσδιορίζουμε ως φιλόθεο!) πολλοί την προσμένουν! Όχι για να στολίσουν τα Χριστουγεννιάτικα και να αρχίσουν να ετοιμάζουν τις λίστες με τα ψώνια και τους καλεσμένους να συρρεβεγιονάρουν …Έχουνε  βέβαια και αυτοί μια λίστα να συμπληρώσουν! Ένα κομμάτι από χαρτί, χωρισμένο στα δυό. Δυό πτυχές για τις ψυχές! Ζώντων και κεκοιμημένων! Αντάμα τα ονόματά τους! 

Μην το φοβόμαστε στο πλάι τους να βρεθούμε ! Είναι πιο ζωντανοί από τους …ζωντανούς αυτοί! Σε κάθε Θεία Λειτουργία είναι εκεί στην πρόθεση, μαζί με τους Αγγέλους και έπειτα καρτερούν ν ακούσουν το δικό τους …απόπλυνον Κύριε και λυτρωτικά να ξανασάνουν…

Αρχινά  η μικρή Σαρακοστή, το ευλογημένο Σαραντάημερο! Θα ξεκινήσουν τα ταπεινά τούτου του κόσμου κάθε αξημέρωτο, αντάμα και αυτοί με έναν φιλακόλουθο παπά και τον πιστό του γέρο-ψάλτη, την μια απ’ τις σαράντα λειτουργιές! Κάμε Θεέ μου να αξιωθούν πάλι  να τις τελέψουν, να τις προκάμουν όλες και φέτος! Και όταν κάποιος δικός τους, που τόσο αγάπησαν σταθεί στην δεξιά μεριά του διπτύχου, γεμίζουν τα μάτια τους με χαρμολύπης δάκρυα!

Μην και ξεχάσουμε κανέναν, στις πτυχές για τις ψυχές! Μην μείνει αδειανό λευκό στο ψυχοχάρτι! Όλοι να αναπαυθούν! Και εκείνος που πάλι θαρρεί πως τον ξεχάσανε και κλαίει με παράπονο απαρήγορο …Θυμήσου τον φέτος αδελφέ μου και γράψτον εκεί στα δεξιά! Κόψε μεγάλο κομμάτι από χαρτί! Δεν τον κουράζεις τον παπά, κι αυτός να ΄ξερες πόσο  ευεργετείται!  Ξεκινά το Σαραντάημερο! Όνηση και αναπαμό και ελεημοσύνη πνευματική ας προσφέρουμε! Χρέος μας παντοτινά ανεξόφλητο! Κρήνη ξεδιψαστική και αστείρευτη κάθε μικρή σπηλιά, κάθε Αγία προσκομιδή στα Ιερά όλων των Εκκλησιών της φιλόθεης τούτης γης! Εκεί στην Βηθλεέμ και στον φριχτό τον Γολγοθά της Θείας πρόθεσης λαχταράνε οι ψυχές υγεία ψυχής και σώματος, ανάπαυση και πιότερο Φως! Καλό Σαραντάημερο!

Νώντας Σκοπετέας

Wednesday, 15 November 2017

Χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα 2017

Η Υπηρεσία Φιλοτελισμού των Βρετανικών Βασιλικών Ταχυδρομείων, για περισσότερα από 50 χρόνια, ετοιμάζει και κυκλοφορεί επετειακά γραμματόσημα. Μεταξύ αυτών είναι και εκείνα των Χριστουγέννων.


Τα τελευταία χρόνια και για λόγους πολιτικής ορθότητας, ή τουλάχιστον έτσι όπως την κατανοούν οι Βρετανοί, τη μία χρονιά κυκλοφορούν χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα με θρησκευτικά θέματα και την επόμενη με κοσμικά θέματα.


Φέτος, χρονιά που έπρεπε να εκδοθούν τα θρησκευτικά θέματα, οι Βρετανοί πρωτοτύπησαν πάλι, κυκλοφορώντας διπλή σειρά χριστουγεννιάτικων γραμματοσήμων, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οκτώ γραμματόσημα με θέματα θρησκευτικά (που κατ’ ουσίαν είναι ένα θέμα -η Παναγία με τον μικρό Ιησού- σε διάφορες αποτυπώσεις) και τέσσερα με κοσμικά θέματα, τα οποία βγήκαν από σχετικό παιδικό δαγωνισμό.

Tuesday, 14 November 2017

Ερμιτάζ

…το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου


Θυμάμαι από μικρό παιδί να ακούω σε συζητήσεις γύρω μου για το μεγαλείο του μουσείου Ερμιτάζ. Ήμουν αρκετά τυχερή και από νεαρή ηλικία είχα επισκεφτεί τα μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία και πινακοθήκες, είχα δει τα σημαντικά έργα μεγάλων καλλιτεχνών, είχα δει από κοντά την Τζοκόντα, τον Ερμή του Πραξιτέλους, τον Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου, την Καπέλα Σιξτίνα και την Αφροδίτη του Μποτιτσέλι. Και ήμουν ευγνώμων στους ταξιδιάρηδες και φιλότεχνους γονείς μου που έκαναν αιματηρές οικονομίες, που δεν αγόρασαν ποτέ αυτοκίνητο, αλλά που με ταξίδευσαν σε όλη την Ευρώπη! Παρόλα αυτά, η επιθυμία να επισκεφτώ και το Ερμιτάζ έμενε ανεξίτηλη μέσα μου! Γιατί άραγε όλοι το θεωρούσαν το μεγαλύτερο μουσείο της Ευρώπης και του κόσμου όλου; Πολύ απλά το Ερμιτάζ διαθέτει πάνω από 2.500.000 εκθέματα, φυσικά δεν εκτίθενται όλα ταυτόχρονα, πολλά από αυτά βρίσκονται στις αποθήκες του μουσείου, πρακτική βέβαια που ακολουθείται σε όλα τα μουσεία του κόσμου: ο καθημερινός επισκέπτης βλέπει μόνο το ένα τέταρτο ή ίσως και το ένα πέμπτο των εκθεμάτων που διαθέτει ένα οποιοδήποτε μουσείο. Έχει υπολογιστεί ότι για να δει ένας μέσος άνθρωπος όλα τα εκθέματα του Ερμιτάζ, χρειάζεται περίπου έντεκα χρόνια!! Ίσως αρχικά ακούγεται υπερβολικό, αλλά για σκεφτείτε λίγο ότι σε μια γκαλερί πάμε για να δούμε τους δέκα πίνακες ενός ερασιτέχνη φίλου ζωγράφου και χρειαζόμαστε περίπου μισή ώρα για να τους χαζέψουμε και να πούμε μια γνώμη, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες γνώσεις εικαστικών.

Το Ερμιτάζ στεγάζεται σε έξι διαφορετικά κτήρια που ενώνονται μεταξύ τους με εσωτερικούς διαδρόμους, σχηματίζοντας ένα τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα δίπλα στις όχθες του ποταμού Νέβα στην Αγία Πετρούπολη. Το μεγαλύτερο από αυτά τα κτήρια χτίστηκε το 1732 για να στεγάσει τα χειμερινά ανάκτορα των Τσάρων. Ο κύριος αρχιτέκτονας των χειμερινὠν ανακτόρων (όπως τα βλέπουμε σήμερα) είναι ο Ιταλός Μαρτολομέο Ραστρέλι. Οι ειδικοί ονομάζουν το αρχιτεκτονικό στυλ ως ελισαβετιανό μπαρόκ, εμένα προσωπικά μου θυμίζει πολύ το παλαντιανό στυλ αρχιτεκτονικής που κυριάρχησε στην Αγγλία τον 16ο αιώνα. Για να καταλάβετε τι εννοώ, ρίξτε μια ματιά στο σπίτι της Βασίλισσας Άννας στο Γκρένουιτς και στο κυρίως κτήριο του Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη. Χωρίς να είμαι αρχιτέκτονας και χωρίς να έχω ιδιαίτερες γνώσεις επί του θέματος, εγώ βλέπω μεγάλες ομοιότητες, που δεν συνίστανται μόνο στην ίδια εποχή κατασκευής των δύο κτηρίων. Φυσικά ο εσωτερικός διάκοσμος του κτηρίου παραπέμπει σε ροκοκό, αφού σχεδιάστηκε δύο αιώνες μετά!

Η Τσαρίνα ΑΙκατερίνη Β΄ ήταν η πρώτη που μετέτρεψε τα χειμερινά ανάκτορα σε μουσείο, αφού το 1764 άρχισε να συλλέγει πίνακες και να τους επιδεικνύει στους χώρους του παλατιού της. Έδωσε εντολή δε στους πρέσβεις της ανά τον κόσμο να αγοράζουν έργα τέχνης και να της τα φέρνουν. Οι διάδοχοι της Αικατερίνης συνέχισαν το φιλότεχνο έργο της, μαζεύοντας πίνακες, αγάλματα, προτομές από όλον τον κόσμο. Οι Ρώσοι τσάροι αγόραζαν ακριβά όλα αυτά τα έργα: δεν πήραν εκθέματα που ήταν προιόν αρχαιοκαπηλίας ή κλεπταποδοχής, αυτό είναι κάτι που πρέπει να σημειώσουμε εδώ (επειδή ως Έλληνες είμαστε καμμένοι από αυτά τα φαινόμενα). 

Το Ερμιτάζ ως μουσείο για το ευρύ κοινό άνοιξε τις πύλες του το 1852 και ήταν το πρώτο μουσείο της Ρωσίας.

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής επανάστασης του 1917, μια από τις αίθουσες του Ερμιτάζ έτυχε να γίνει μάρτυρας των σημαντικών ιστορικών γεγονότων, αφού εκεί συνέλαβαν οι μπολσεβίκοι την προσωρινή κυβέρνηση που πήρε τα ηνία της εξουσίας μετά την συντριβή των τσάρων. Το μουσείο όμως επέζησε της αρχής της Κουμουνιστικής περιόδου παρά τις αναταραχἐς που έζησε: κάποια από τα εκθέματα πουλήθηκαν για την εξεύρεση πόρων για την επανάσταση, κάποιοι πίνακες κλάπησαν από ασυνείδητους πολιτικούς. Το μουσείο αναγκάστηκε επίσης να κλείσει τις πόρτες του κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, προκειμένου να σώσει τα πολύτιμα εκθέματά του από τους ανελέητους γερμανικούς βομβαρδισμούς. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι όλοι οι άνθρωποι κατά βάθος αγαπάμε το ωραίο, ασχέτως πολιτικών καταστάσεων. Το Ερμιτάζ παρέμεινε το μεγαλύτερο μουσείο της Ρωσίας και του κόσμου έως σήμερα.

Αυτή τη στιγμή στα έξι συνεχόμενα κτήρια του φιλοξενούνται (ενδεικτικά πάντα) έργα του Ντα Βίντσι (ο μοναδικός πίνακας που έχω δει εγώ προσωπικά με την Παναγία να θηλάζει τον μικρό Ιησού, δεξιοκρατούσα), του Γκωγκέν, του Πικάσο, του Ροντέν, του Ρέμπραντ, του Μονέ, του Ματίς, του Σεζάν, του Ελ Γκρέκο, του Μουρίγιο, του Πουσέν, του Ρέινολντς, του Τιτσιάνο, του Τιντορέττο, του Γκόγια και πολλών άλλων.

Εκτός από τους υπέροχους πίνακες, στο Ερμιτάζ υπάρχει η μεγαλύτερη συλλογή πινάκων ανά τον κόσμο-  θα βρείτε προσωπικά αντικείμενα της δυναστείας των Ρομανόφ: τα ρούχα του Μεγάλου Πέτρου, της Μεγάλης Αικατερίνης και άλλων τσάρων, τα κοσμήματά τους, διάφορα αξεσουάρ (ταμπακιέρες, καμέο καρφίτσες, περιδέραια κλπ). Ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του μουσείου είναι το χρυσό ρολόϊ παγώνι με τον κόκορα, την κουκουβάγια και τον σκίουρο. Κάθε φορά που το ρολόϊ αυτό αναγγέλει την ώρα, το χρυσό παγώνι ανοίγει τα φτερά του, ο κόκορας λαλεί, ο σκίουρος χοροπηδά και η κουκουβάγια ανοιγοκλείνει τα μάτια της. Επίσης υπάρχουν χαρακτηριστικά δείγματα από τα αυγά Φαμπερζέ, πίνακες φλαμανδικής τεχνοτροπίας αγροτικής φύσης με πετούμενα πουλιά και αλυκτίζοντα σκυλιά, όπλα και σπαθιά. Φυσικά υπάρχουν και αρχαιολογικά ευρήματα Σκυθών, Αιγυπτίων, Ελλήνων και άλλων αρχαίων λαών.

Αν έχετε χρόνο και διάθεση, θα περιπανηθείτε για πολλές ημέρες στο Ερμιτάζ, η τέχνη δεν έχει όρια και σύνορα.

Εύη Ρούτουλα

Monday, 13 November 2017

Ισόπαλο το «ελληνικό» ντέρμπι στο Λονδίνο

Οι «Άγιοι» φιλοξένησαν στην έδρα τους το Σάββατο 11 Νοεμβρίου την ομάδα ΑΕΚ Λονδίνου, ομάδα με ελληνικές καταβολές και βραζιλιάνικη διοίκηση, της οποίας οι παίχτες  φορούν με περηφάνεια τη φανέλα με τον δικέφαλο.


Η ΑΕΚ προηγείται μεν στην Α΄ Κατηγορία του Πρωταθλήματος της Κομητείας του Middlesex, αλλά η St. Panteleimon FC έχει 3 αγώνες λιγότερους, λόγω της συμμετοχής της σε αγώνες κυπέλλων.

Με αυτά τα δεδομένα ο αγώνας ήταν το μεγάλο ντέρμπι της Κατηγορίας. Βέβαια τα δύο σωματεία, λόγω της προϊστορίας τους, λόγω των κοινών στοιχείων στις καταβολές αλλά και στα σήματά τους, αλλά πάνω απ’ όλα λόγω των καλών προσωπικών σχέσεων και του σεβασμού που έχουν οι διοικούντες μεταξύ τους, δεν ήθελαν επ’ ουδενί να χαλάσει το καλό κλίμα στις σχέσεις τους.


Η ΑΕΚ έφθασε στο γήπεδο των «Αγίων» με το ωραίο πούλμαν της, που φέρει τα χαρακτηριστικά της ομάδας, το σήμα, τον δικέφαλο και τα κιτρινόμαυρα χρώματα και έγινε δεκτή με εγκαρδιότητα από τη διοίκηση και τους πολυπληθείς φιλάθλους των «Αγίων»!

Μετά την καθιερωμένη προθέρμανση άρχισε το παιχνίδι. Η ΑΕΚ μπήκε δυνατά και έδειξε τη δύναμή της από την αρχή, παίζοντας πολύ καλό και τεχνικό ποδόσφαιρο, ως γνήσια βραζιλιάνικη ομάδα. Στο τρίτο μόλις λεπτό σκόραρε το πρώτο γκολ. Σύντομα μπήκε και το δεύτερο και οι «Άγιοι» προσπαθούσαν απεγνωσμένα να μπουν στο ρυθμό του παιχνιδιού.


Το σφύριγμα του ημιχρόνου ήλθε ως από μηχανής θεός και έβγαλε τους παίχτες του Αγ. Παντελεήμονα από τη δύσκολη θέση. Τα λόγια του προπονητή Γιώργου Φραντζέσκου στην ανάπαυλα φαίνεται πως λειτούργησαν καταλυτικά. Οι παίκτες του άρχισαν να βγαίνουν από τα αποδυτήρια με ζωηράδα και αυτοπεποίθηση.

Στο δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι ήταν πιο ισορροπημένο. Οι «Άγιοι» άλλαξαν ταχύτητα, ανέβασαν ρυθμούς κι άρχισαν να γίνονται επιθετικοί. Τότε ήταν που ήλθε ένα γκολ που (μάλλον λανθασμένα) ακυρώθηκε ως οφσάϊντ. Αυτό τους άναψε τα αίματα και τους έβαλε για τα καλά στο παιχνίδι. Έτσι, δεν άργησε να έλθει και το γκολ. Μια ωραία σέντρα του Igli Sevaj έδωσε την ευκαιρία στον υψηλόσωμο Μιχάλη Φραντζέσκου να ρίξει δυνατή κεφαλιά και να μειώσει το σκορ σε 1-2!


Λίγο αργότερα, με την πίεση που ασκούσαν οι «Άγιοι», κατάφεραν να κερδίσουν ένα καθαρό πέναλτι, το οποίο μετέτρεψε σε γκολ ο Jack Smith, ο οποίος ξεγέλασε τον τερματοφύλακα και έστειλε τη μπάλα στην αντίθετη πλευρά του τέρματος, γράφοντας το 2-2, που έμελλε να είναι και το τελικό αποτέλεσμα.

Οι δύο ομάδες παραμένουν αήττητες στο Πρωτάθλημα, με τους «Αγίους» να έχουν πλεονέκτημα, αφού έχουν 3 παιχνίδια λιγότερα.


Το ερχόμενο Σάββατο η St. Panteleimon FC ξαναγυρίζει σε αγώνα κυπέλλου, παίζοντας εκτός έδρας εναντίον της Fire United CFC, στη σημαντική διοργάνωση Anagram Records Trophy.

Sunday, 12 November 2017

Κυριακή Καλού Σαμαρείτη

Καλός Σαμαρείτης και μέσα θεραπείας

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ H΄ ΛΟΥΚΑ
(12η Νοεμβρίου 2017)


Μια εξαιρετικής σημασίας παραβολή μας παρουσιάζει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, μια παραβολή που δημιουργεί ιερά συναισθήματα στις ψυχές των εκκλησιαζομένων, οι οποίοι καλούνται να εμβαθύνουν στα υψηλά της νοήματα. Επίσης δε, εκτός από τα έντονα και πλούσια πνευματικά συναισθήματα, η εν λόγω παραβολή προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον στους ακροατές και αναγνώστες, καθώς και διάθεση για ανάλυση και εμπέδωση των μηνυμάτων που εμπερικλείει.

Η παραβολή η ίδια είναι οπωσδήποτε γνωστή στους χριστιανούς, οι οποίοι αναγνωρίζουν την αξία της, αφού αυτή αναφέρεται στην ανάγκη να δείχνουμε όλοι, από όποια επίπεδα της κοινωνίας και της ζωής δραστηριοποιείται ο καθένας μας, την έμπρακτη αγάπη μας και την φροντίδα που χρειάζεται σε κάθε περίπτωση προς τους εν ανάγκη ευρισκομένους αδελφούς μας. Και φυσικά αδελφοί μας είναι όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από χρώμα, φυλή, εθνικότητα, καταγωγή, ηλικία, φύλο και άλλες διαφοροποιήσεις που ο κοινωνικός περίγυρος μπορεί να έχει προτείνει και επιβάλει.

Όμως η παραβολή δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται. Είναι κυρίως αυτό που υποκρύπτει και υπονοεί. Η Εκκλησία μας, όταν ερμηνεύει με την αυθεντία της την παραβολή αυτή, αναφέρεται στην πολυδιάστατη αλληγορική σημασία της. Κυρίως δε, αναδεικνύει τα μέσα θεραπείας που εντοπίζονται σε αυτήν. Τα μέσα αυτά βοηθούν τους πληγωμένους ανθρώπους της κάθε εποχής να ιαθούν και να ανακάμψουν.

Ο Σαμαρείτης, που επονομάζεται «καλός» για προφανείς λόγους, συμβολίζει φυσικά το πρόσωπο και το λυτρωτικό έργο του ίδιου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος δεν μένει ποτέ ασυγκίνητος από τον άνθρωπο που έχει λαβωθεί λόγω της αμαρτίας και που υποφέρει οικτρά, αναμένοντας βοήθεια από τον «πλησίον» αδελφό του. Επομένως, το πρώτο και κυριότερο μέσο θεραπείας του κάθε δοκιμαζόμενου ανθρώπου είναι το πρόσωπο του «πλησίον», και μάλιστα εκείνο του Θεανθρώπου Χριστού, ο οποίος είναι για τους ανθρώπους ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων τους.

Για τον καθαρισμό των πληγών και την επούλωση των τραυμάτων, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον πως ο Σαμαρείτης χρησιμοποίησε δύο συγκεκριμένα στοιχεία, το λάδι και το κρασί. Αυτά είναι υλικά που μας προσφέρει η φύση και η δημιουργία του Θεού, τα οποία αξιοποιούνται εκτενώς στο χώρο της εκκλησιαστικής λατρείας και βεβαίως έχουν τον συμβολισμό της θεραπείας των ανθρώπων μέσω της ιερών μυστηρίων της Εκκλησίας μας. Ειδικά δε, στο καντήλι που ετοιμάζουμε για να τελέσουμε το μυστήριο του αγίου ευχελαίου, βάζουμε πάντα κρασί και λάδι, συνδέοντας έτσι τη θεραπεία του πληγωμένου της σημερινής παραβολής με τη θεραπεία του ασθενούς, υπέρ του οποίου τελείται το ευχέλαιο.

Μέσα θεραπείας χρησιμοποιεί ο καλός Σαμαρείτης όχι μόνο στον τόπο όπου βρισκόταν ο πληγωμένος, αλλά και στη συνέχεια της παραβολής. Το πανδοχείο στο οποίο οδήγησε τον πονεμένο συνάνθρωπό του φέρει τον συμβολισμό της ίδιας της Εκκλησίας, η οποία είναι θεραπευτήριο, σύμφωνα με τον ιερό Χρυσόστομο. Στον πανδοχέα δίνει ο Σαμαρείτης δύο δηνάρια, στα οποία αναγνωρίζεται ο συμβολισμός της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, που αποτελούν βασικό στοιχείο ίασης και σύνδεσης με τον Άγιο Θεό.

Είναι γεγονός πως η παραβολή αυτή διδάχθηκε από τον Κύριο στους ανθρώπους, βασικά για να την λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν τους και να παραδειγματισθούν από τον ευσπλαχνικό τρόπο αντιμετώπισης του δοκιμαζόμενου αδελφού, που επέδειξε ο καλός Σαμαρείτης, έτσι ώστε κι οι ίδιοι να υιοθετήσουν ανάλογη στάση ζωής. Αυτή η στάση δε, είναι εκείνη που μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε πραγματικό «πλησίον» και συνεχιστή επί γης του ιερού έργου του καλού Σαμαρείτη.

Αμήν.

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας